Geluiden
Tijdens mijn zwerftochten door de natuur neem ik vaak een digitale recorder mee.
Mooi speelgoed, waar je ook leuke opnames mee kunt maken.
Hieronder vindt u een paar voorbeelden daarvan:
Inmiddels is, eind juli, de stilte weer een beetje teruggekeerd. De meeste vogels houden zich 's ochtends aardig rustig. Ze hebben hun broedsel grootgebracht en hoeven hun territorium niet meer te verdedigen. Toch zingen er nog een paar. Waarvan er een net als de nachtegaal ook 's nachts: De bosrietzanger. Zijn zang is zeer typisch en moeilijk te omschrijven. Toch een poging: Het heeft iets ratelends met af en toe vreemde geluiden er tussendoor. Gehoord aan het boterdiep, iets ten noorden van de sluis en Hornbach.
klik hier om het bestand 22_juni_10_bosrietzanger_website.mp3 te beluisteren!
Er is geen vogel, die mooier zingt dan de nachtegaal. Tenminste veel vogelliefhebbers zijn die mening toe gedaan. En daar is iets voor te zeggen. De nachtegaal, die er verder vrij sober uitziet, heeft een gouden keeltje. En zoals de naam van deze vogel al doet vermoeden, zingt het als een van de weinige vogels ook 's nachts.
De opnames hieronder zijn gemaakt op woensdag 19 mei tussen twaalf en 1 uur in de nacht. De locatie is ook bijzonder: Aan het boterdiep tussen Groningen en Zuidwolde ter hoogte van het viaduct van de ringweg zingt momenteel een nachtegaal. In een strook bosschages niet breder dan een meter of vijf.
Het geluid van de nachtegaal lijkt een beetje op dat van de merel en de zanglijster. Alleen het geluid waarmee de opnames beginnen zul je nooit van deze twee laatste vogels horen. Een langgerekt en relatief laag tuu,tuu,tuu is typisch des nachtegaals.
klik hier om het bestand 20_mei_10_nachtegaal3.mp3 te beluisteren!
De kleine mantelmeeuw is inmiddels een vaste zomergast in onze stad Groningen.
In tegenstelling tot wat je vanwege zijn naam zou vermoeden is het absoluut geen kleine vogel. Met een spanwijdte van rond de 130 cm is het net zo groot als een buizerd.
De kleine mantelmeeuw is op bepaalde tijden erg makkelijk van dichtbij te bekijken. Wanneer er bijvoorbeeld markt is op de vismarkt in Groningen verschijnt deze vogel daar telkens met een groot aantal exemplaren. Dan kun je van dichtbij zien hoe zo'n mooie vogel het eigenlijk is. De mooie donkere vleugels die prachtig afsteken bij het voor de rest witte lichaam. De rest van de dagen lijkt het dier te slijten op de daken van de stad waar het uitkijkt op ons drukke aardse bestaan. Onopvallend zit het daar op een schoorsteen, totdat het luid begint te roepen.
klik hier om het bestand 24_april_10__kleine_mantelmeeuwen_2.mp3 te beluisteren!
Spreeuwen zijn fascinerende vogels. In het najaar en de winter zijn ze vaak te bewonderen in hele grote groepen, die voor het slapengaan de meest fantastische vormen in de lucht maken. Ook hun verenkleed is bijzonder. Op het eerste gezicht lijkt het een stemmig zwart, maar bij nader inzicht heeft het mooie grijze spikkels en een afwisselend metaalgroene en violette glans.
Momenteel heb ik ze dagelijks in mijn tuin. Ze zijn verzot op mijn zelfgemaakte vetbollen. Als beloning wordt ik regelmatig getrakteerd op hun gezang.
Ook dat is bijzonder. Met klappende vleugels imiteren ze allerlei geluiden. Van gillende kinderen tot mussen en merels en de roep van de zwarte roodstaart.
klik hier om het bestand 12-2-10_spreeuwen2.mp3 te beluisteren!
Wanneer je ergens elzen ziet staan, die volhangen met elzenpropjes is het altijd opletten geblazen. Zeker voor een vogelaar, want er zijn een aantal vinkensoorten, die zich 's winters aan de zaadjes van de els te goed doen.
Zo ook in het weekeinde van 6/7 februari aan de Hoornse Dijk.
Daar naderde ik een groepje elzen en hoorde daar in de buurt komend een steeds luider gekwetter. Een enorme groep putters en sijzen zat zich vol te eten met de zaadjes. Beide vinkensoorten zijn duidelijk te horen op onderstaande opname. Helaas hoor je de nabije A28 er hinderlijk op de achtergrond.
klik hier om het bestand 6_feb_hoornse_dijk_vinken.mp3 te beluisteren!
Op 30 november 2008 hoorde ik laat in de nacht in de Oosterpoort op het kruispunt van de Verlengde Lodewijkstraat en de Oosterweg een bosuil.
De uil zat in de hoge lindes op het schoolplein van de Bekenkampschool en liet zijn mooie roep horen in het holst van de nacht.
klik hier om het bestand 30-11-08_bosuil_verl_lodewijkstr.mp3 te beluisteren!
Op veel plaatsen in de stad is dit geluid zomers te horen. Vaak beginnend in de namiddag en met name 's avonds laat vanwege het afnemende stadsgeluid het beste te horen.
Meestal zit het diertje wat dit geluid voortbrengt veilig hoog in een boom of struik.
Dat het voornamelijk in het donker tjiprt is logisch, want voor veel dieren is het een heerlijk hapje. Dus is het veiliger om 's nachts geluid te maken.
Voor zo'n klein dier produceert deze sprinhaan trouwens veel decibellen.
Onderstaande opname heb ik gemaakt in de Onnerpolder tussen Haren en Glimmen. Door de rust van het gebied droeg het geluid van deze grote groene sabelsprinkhaan erg ver.
klik hier om het bestand 27_aug_grote_groene_sabelsprinkhaan_onnerpolder.mp3 te beluisteren!
In het Stadspark kun je zomers vaak ransuilen horen.
Met name 's nachts maken deze vogels prachtige geluiden.
klik hier om het bestand 22_aug_09_stadspark_ransuil.mp3 te beluisteren!
.jpg)
Een ransuil in zijn roestboom.
In De Hoogte, in de Koninginnelaan (Oranjebuurt) en ook in Oosterhogebrug.
Op de laatste locatie heb ik de volgende opname gemaakt.
Tegen de avond waren de ouders de jongen nog druk aan het voeren en maakten daar deze mooie kwetterende geluiden bij.
Ook in Oosterhogebrug hoorde ik een luid roepende sprinkhaan.
Tenminste ik dacht dat het een sprinkhaan was, maar bij thuiskomst en het naluisteren van verschillende geluiden, kwam ik erachter dat het geluid afkomstig was van een veldkrekel.
Alleen eigenlijk kon dat niet, want de veldkrekel komt niet in de stad voor. Het is aan te treffen op plaatsen met stuifzanden, droge heidevelden of schrale graslanden.
Maar niet in stedelijk gebied. Toch leek het geluid als twee druppels water op elkaar.
In een klein stukje onder het kopje 'verwarring' stond de oplossing: het komt door terrariumhouders!
Zij voeren hun slangen en reptielen met een nauw familielid: de zuidelijke veldkrekel.
Deze ontsnapt wel eens en kan overleven in de stad tot aan de winter.....
Ogentroost & Liefdegras | Gert Jan Huiskes